Interview met Valentino: “Hier is het gewoon ons kent ons”

By 21/11/2018 Nieuws No Comments
Valentino

Interview met Valentino Martodikromo |  afdeling JIT (Just In Time) | Valentino was onlangs twaalf en een half jaar in dienst! 

Hoe ben je hier begonnen?

‘Ik ben in Den Haag bij het Rode Kruis begonnen en toen heb ik een tijdje via uitzendbureaus gewerkt. Ik zat in de distributie, was magazijnbeheerder. Ik wilde altijd wel werken en toen bood het uitzendbureau mij een baantje aan als magazijnbeheerder in het ziekenhuis. Het bleek een CSA en geen magazijn te zijn. Ik draaide een beetje mee in het bedrijf en vond het interessant. Toen kwam het unithoofd naar mij en die bood mij een contract aan. Ik heb er even over nagedacht en toen heb ik ja gezegd. Zo ben ik erin gerold. Ik heb me bewezen en kreeg een vaste aanstelling. Daarna fuseerden we met het Leyweg ziekenhuis en heb ik ook op de andere locatie gewerkt. Na een tijdje werd de CSA uitbesteed. Dat was wel pittig voor ons allemaal. Ik ben meegegaan. Ik heb ook veel collega’s weg zien gaan omdat ze niet naar Delft wilden. Het merendeel ging mee. Het was roeien met de riemen die we hadden: nieuw personeel, nieuwe regels. Nu vijf jaar verder kan iedereen het met elkaar vinden en zijn we één team. Zo is het heel leuk werken. Iedereen heeft een bijnaam hier. Het is gewoon ons kent ons. Je moet ook met plezier werken. Ik heb het nog steeds naar mijn zin.’

Wat is ‘JIT’?

‘JIT staat voor Just In Time. Ik zet de netten klaar voor de OK, voor de dag erna. Dan heb ik een bepaald programma waar ik me aan moet houden, wat ze willen hebben per specialisme en patiënt. Elk net heeft een specifiek label in een kleur. Ik check welk net van welk label voorzien moet worden en voorzie deze ervan, bijvoorbeeld blauw. Mijn collega’s weten op deze manier hoe een net klaargemaakt moet worden. Zo’n net krijg ik voor elf uur weer retour met de benodigde instrumenten erin. Verder krijg ik verzoeken van de OK’s via de fax en krijg ik meldingen van de OK voor extra patiënten of een spoedaanvraag. Dan doen we die er extra bij. Voor spoed is er een spoedchauffeur. In het ziekenhuis gaat de kar met de netten op transport en zo gaat het naar de OK.’

Hoe ziet je dag eruit?

‘Als ik avonddienst heb, zoals nu, werk ik van half drie tot elf uur in de avond. Ik moet eigenlijk nu alles gaan klaar zetten voor de OK. Maar nu zit ik hier (lacht). Normaal gesproken is op dit moment de piek hoog. Ik moet netten labelen en backorders maken om voor de patiënten klaar te zetten. Ik heb OK 1 t/m 8. Soms is het aantal per OK vijftien tot zeventien patiënten, bijvoorbeeld bij buisjes voor kinderen. Maar alles is heel strak ingepland en als je daarvan afwijkt dan is het echt zo dat er in de avond harder gewerkt moet worden. We draaien bijna 24 uur. Je wilt het voor je collega’s toch makkelijk maken. Zeker voor de nachtdienst. De machines hebben in de nacht twee uur downtime. Dus dan is er nog maar zes uur over om te produceren.’

Raak je daar niet gestrest van?

‘In het begin wel, maar nu… Dat incasseer ik wel. Dat is ook de uitdaging: je moet rustig blijven. Ik weet door mijn ervaring ook vaak al dat ik sommige dingen heb staan. Als er dan een spoedtelefoontje komt, dan blijf ik rustig. Natuurlijk heb je echt stressmomenten, maar ik vind het heerlijk om te werken. Ik kom elke dag met een big smile naar mijn werk. Ik hou gewoon van mijn werk. Daarom ben ik ook al 12,5 jaar in dit vak.’

Wat is er verbeterd in die 12,5 jaar?

‘Drie à vier jaar geleden ben ik bij de JIT begonnen. Dat is wel heel wat anders dan het samenstellen van de netten. De OK is een heel apart milieu, heel hiërarchisch, in het begin was het bikkelen. Maar nu is alles traceerbaar, dus als ik een druk op de knop geef kan ik een net vinden en waar het voor het laatst is gestationeerd. In het begin werkte ik nog met draaiboeken en als je zeventienhonderd netten hebt, dan word je echt niet vrolijk. We hebben eerst de indeling van de stellingen veranderd, waardoor we de klant snellere service kunnen bieden. We hadden een bepaalde routine, bij een orthopedie zou je twaalf netten per operatie kwijt kunnen zijn. Ik had een plan waarmee alles makkelijker kon en de kans op “gaatjesproblemen” kon verkleinen. Nou, nu staan al die netten op de OK. Dat leidt tot minder klachten, minder meldingen.’

Wat is een uitdaging voor jou?

‘Elke dag is uitdaging. Werken met OK-assistentes en artsen is soms lastig. Nee is ook een antwoord, maar je moet tegelijk ook iedereen tevreden houden. Als je problemen professioneel op kan lossen is dat ook gewoon het geval. Elke dag is eigenlijk weer anders. Niet qua werkzaamheden maar qua telefoontjes of de klachten of de spulletjes die weer terug worden gestuurd. Wij doen toch ons best om de klant tevreden te houden en als je soms ineens aan het eind van de dag tachtig netten terug krijgt… Dat zijn we nu aan het aanpakken, hoe we dat kunnen voorkomen. Daar staan we altijd voor open.’

Hoe ga je met de artsen om?

‘Zoals ik al zei is het is heel hiërarchisch in het ziekenhuis. Eigenlijk hebben wij vooral contact met de omloop. Die heeft weer contact met de OK-assistentes en de OK regelt alles met de chirurgen. We zorgen dat we een vertrouwensband hebben met de OK. Als iets er niet is dan regelen we dat met spoed voor ze. We denken mee om problemen op te lossen. Ik sta hier al een tijdje en ze weten precies dat ik altijd eerlijk ben en veel probeer te doen. Maar soms moet ik nee verkopen.’

Wat wil je nog graag verbeteren?

‘Ik wil graag qua faxen prioriteiten kunnen stellen. Er staan nu drie meldingen op de fax: ‘eerste reguliere rit’, ‘leveren binnen 1 uur’ en ‘spoed’. Die tweede slaat nergens op, dat is eigenlijk gewoon spoed. Regulier is niet binnen 1 uur daar. Dus moet ik een chauffeur sturen en dat zorgt weer voor extra kosten. We willen dat ze alleen nog kunnen kiezen uit spoed en geen spoed. we letten tegenwoordig allemaal op cijfers, dat zorgt soms voor conflicten en dat is pittig. We moeten zorgen dat we minder belast zijn. Als we een net moeten zoeken kan je zo twintig minuten bezig zijn. Dat moeten we zien te voorkomen.’

Wat voor bedrijf is CombiSter?

‘Wat er op je hart ligt kun je altijd bij iemand ventileren. Het wordt altijd aangenomen. In mijn ogen… Ik heb een bepaalde vertrouwensband. Als ik ergens mee kom is het niet zomaar wat. Ik hou van de waarheid, dus ik ben onderdeel van het team en als ik iemand zie afwijken, spreek ik die persoon aan. Maar iedereen is open en ik ben een vrije vogel in het bedrijf. Ik heb het naar mijn zin. Ik heb een baan, een gezin… Dáár doe ik het voor. Mijn gezin is mijn passie en mijn verantwoordelijkheid.’